ทุกสิ่งทุกอย่างที่แสดงออกมาเป็นร้อยยิ้ม และน้ำตามันก็เกิดจากความรักทั้งสิ้น

ความรักทำให้คนเรามองอะไรก็ดูสดใสไปหมด แต่เมื่อเราพบกับความผิดหวัง         

ไม่ว่าจะมองอะไรดูอะไรมันก็ดูเหมือนไร้ค่าไปเสียทุกอย่าง

เราควรจะคิดไตร่ตรองให้ดี ว่าเราอยากให้ความรักออกมาแบบไหน

แต่เราอย่าไปคาดหวังอะไรกับมันให้มากมาย

เพราะไม่มีสิ่งใดเป็นไปตามที่เราหวังไว้หมดซะทุกเรื่อง

อย่างเช่น หวังว่าอยากมีใครสักคนที่เรารักเค้าและเค้าก็รักเรา

อยู่เคียงข้างเราเสมอ แต่มันก็ไม่เป็นไปดังใจที่หวังไว้

วันวานที่ผ่านมาได้พบได้เจอกับความสุขและความผิดหวังปนเปกันไป

ก็อย่างว่าล่ะครับ ความรักจะเอาอะไรกับมันแน่นอนไม่ได้

ถ้าเรากลัวในสิ่งที่เคยคิด แต่ไม่เคยที่จะกล้าแสดงออกมา

ไม่แน่นะเราอาจไม่มีเวลาที่จะทำอะไรอย่างที่เราอยากจะทำก็ได้

*แต่มาคิดอีกทีผมว่าปล่อยให้เป็นอย่างงี้อาจจะดีกว่า

ขอแค่ได้รักและให้เค้าได้รู้สึกดีๆกับเราไปอย่างนี้ดีกว่า 

รักไม่จำเป็นต้องได้ครอบครองเสมอไป รักในสิ่งที่เค้าเป็น

เห็นเค้าทำในสิ่งที่เค้าทำแล้วยิ้มได้ หากวันใดที่เค้าไม่สบายใจ

หรือต้องการอะไรที่จะทำให้เค้ากลับมายิ้มได้ 

เราก็พร้อมที่จะมอบสิ่งนั้นให้ด้วยความเต็มใจ และจะทำให้ดีที่สุด

ซักวันหนึ่งความรักที่ดีๆแบบนี้อาจจะย้อนกลับมาหาเราบ้าง

หรือ ไม่เช่นนั้นก็อยากให้คนๆนั้นได้รับรู้ว่าเรารักเค้า 

*โอกาสที่จะบอกมันอยากเหลือเกิน แต่ยังไงก็ยังรอโอกาสนั้นอยู่*

เพราะวันนึงเราอาจจะได้รับความรักจากเค้าคนนั้นที่เรารอมานานก็ได้

                         เขียนโดย ผู้ชายซึม ซึม