KoViT

ก็สบายดีครับ ช่วงนี้งานเยอะ แถมยังซวย ทำจอพลาสม่าแตกอีก หนี้เป็นแสน แมร่งแตกง่ายฉิบ..... หางานใช้หนี้พี่ชายก่อน 5555 อือ ไม่ได้เข้ามานานมากๆตั้งแต่เล่นhi5เป็น  แต่ก็ยังไม่ลืมนะว่ามีสเปสอยู่ ช่วงนี้ เบอลๆส่ง sms ผิดอ่ะ อายฉิบ......  แต่ก็ไม่เป็นไรโสดนิ ทำไรก็ไม่ผิด  ช่วงนี้เหงาโครต ทำไรอยู่คนเดียว  รถไปติดแก๊สมาขับกระจุยช่วงนี้ หาเงิน  ใช้หนี้ แมร่งไม่น่าแตกเลยไม่งั้นได้หลายบาทอ่ะ เอ้อ สงกานต์ไปไหนกันละจ๊ะพี่น้อง ยังไงก็โทรมาชวนด้วยนะ เหงา 

ถึงเวลาจะผ่านไปเดือนนึงแล้ว ตอนนี้ยังไม่รู้ว่าจะทำอะไรต่อไป ตอนนี้คิดเพียงว่า เราจะเอายังไงต่อไป สิ่งที่ทำให้หายคิดเรื่องนี้คือ จะรีบทำให้จบ เพราะเพื่อนๆ ด่ากันแล้ว 8 ปีแล้วนะมึง ก็กูเรียนช่างศิลป์มาเค้าไม่ได้สอนวิชาการนิว้า เลยช้าหน่อย 5555 นั้นคือข้ออ้างจริงๆแล้วเราไม่ค่อยสนใจเอง  งานก็ดีขึ้นมากๆ ตอนนี้ก็มีงานเข้ามาเยอะ ต้องแต่ การหางานให้พี่ชายที่เปิดเช่า พวกมีเดีย เช่น จอพลาม่า โปรเจ๊คเตอร์ คอม แล้วก็อะไรทั้งหลายแหล่ งานใหม่มาอีกก็เพื่อนให้ช่วยขายลำโพงอีก น่าสนใจมาก เพราะค่าคอมจะได้เงินเป็นเกาะเป็นกรรม ถ้าขายได้นะ 555555 แมร่ง ชุดละ3-4 ล้านไม่ได้ขายง่ายๆนะมึง แต่น่าสนใจและกำลังหาลูกค้าได้แล้ว คริคริ ไหนจะร่วมลงกะรุ่นพี่เปิดสนาม เพนท์บอล ปืน BB GUN อีก โอ้วทำเหมือนรวย 55555  รถก็ใกล้จะเสร็จแล้ว เย้ๆ ช่วงนี้ติดรถเมล์แล้วอ่ะดิ สนุกดี  ออกมาก็จะติดแก๊ส คงประหยัดได้อีก เอาว่ะ สู้ๆ ตอนนี้เรื่องความรักก็คงปล่อยไปก่อนเพราะ งานเพียบ อยู่วันๆไปแบบนี้ โอเคม่ะ พี่น้องคร้าบ   แมร่งวาดฟันไว้ตั้งหลายเรื่อง ถ้าเป็นไปตามฝันซักเรื่องก็น่าจะโอเคแล้วเนอะ

      ถ้าคิดว่าต้องรับผิดชอบ คนคนนั้นก็ไม่เป็นไรนะ แต่ขอบอกว่าเค้าเป็นผู้ชายที่เห็นแก่ตัวมาก ไม่มีความคิดเลย อืมยอม ก็เล่นขู่จะฆ่าตัวตาย (เป็นกูนะ จะบอกว่า อืม ตายไปซะไอ้โง่ 555555+  ล้อเล่น) ไม่เป็นไรนั้นมันเรื่องของเค้า   ยังไงก็จากกันด้วยดี เค้าได้แต่ตัว งั้นขอหัวใจแล้วกัน เนอะ

เฮ้อ เหมือนเดิมเลย เคยคิดว่าความรู้สึกนนี้จะหายไปตั้งแต่3ปีที่แล้ว และเคยบอกตัวเองว่าจะไม่ไปรักใครมาก เพราะไม่อยากเจ็บแบบเก่าๆ

แต่คืนวันที่2มกราคม2551 เวลา23.26 ได้SMSจากคนที่เราเฝ้าโทรหาตั้งแต่บ่ายเพราะเป็นห่วงว่าขับรถกลับจากโคราชมาจะเกิดอุบัติเหตุ

ยิ้มออกเมื่อตอนได้รับ SMS นั้น นึกว่าส่งมาบอกว่าถึงห้องแล้ว แต่กลับกันขอความในนั้นไม่ได้เป็นอย่างที่เราคิด

 " โมมาคิดดูแล้วเราคงไปด้วยกันต่อไม่ได้ขอโทษนะที่ทำให้เสียใจ จบกันแค่นี้นะ " มันทำให้รู้สึกมึน งง ไปสักพักข้อความที่2ก็ตามมา

วันที่2มกราคม2551เวลา23.46 "ของที่อยู่ที่ห้องจะไปผากไว้ที่ทำงานนะค่ะ "  อืมง่ายดีจังเลยเนอะสำหรับคนที่เตรียมตัวมาบอกเลิก แต่คนที่ไม่ได้เตรียมตัวรับสภาพสิ วันที่1มกราคม เวลา 00.13 ยังโทรคุยกัน บอกรักเหมือนทุกครั้งที่เคยเป็น สัญญาว่าปีใหม่แล้วเราจะโทรหากันเป็นคนแรก แต่ระยะเวลายังไม่ข้ามวันกลับโดนบอกเลิก เออเอ้าตลกดีเหมือนกัน ได้คุยกันสักพักก็รู้เลยว่าเค้าไม่มีความรู้สึกแล้ว 10เหตุผลของคนที่จะให้เค้าคบทวนใหม่เพื่อที่จะรั้งเค้าไว้ให้อยู่ ไม่มีค่าเลยเมื่อเทียบกับ108-1009เหตุผลของคนที่จะไป ได้ฟังเหตุผลทุกครั้งเราก็บอกเค้าไปว่าไม่เป็นไร แต่รู้ม่ะในใจมัน ทรมานมาก น้ำตาคลอตลอดที่ฟังเค้าอธิบาย

ปิดไฟนอนก็นอนไม่หลับเพราะความรู้สึกเมื่อ3ปีก่อนมันย้อนกลับมา พยายามบังคับใจว่าอย่าไปคิดแต่ หึหึ แมร่งไม่เป็นผล นอนร้องไห้ 

* สงสัยว่าคนจะเลิกทำไมต้องเอาเหตุผลข้อเสียของอีกคนนึงมาอธิบาย ในเมื่อตอนคบกัน อยู่ด้วยกัน เราต่างก็รับความรู้สึกนั้นได้ ทั้งข้อดีข้อเสียเค้าก็มี แต่เวลาบอกเลิกต้องยกเอาข้อเสียมาพูด แต่อย่างว่าเนอะคนที่จะไปเค้าก็มีเหตุผลมากมาย  ตอนนี้ก็เข้าใจแล้วแต่คงต้องใช้เวลาสักพักใหญ่ๆ เป็นว่าวันที่3มกราคม2551เวลา01.18 เราจะรับฟังเหตุผลเค้าก็โอเค แต่ที่รีบวางคือไรรู้ม่ะ แมร่งน้ำตาไหลไม่อยากให้เค้าได้ยินเสียงเดี๋ยวเค้าจะไม่สบายใจ เฮ้อจบ จบกันง่ายมากๆ